Ben ne zaman büyüdüm ki !

Sınav bitti,üzerimden tır geçmiş gibiydim.Nihayet özlenen,beklenen huzura kavuşacağım dedim olmuyor.Hani nerede vurdumduymaz çocukluğum,olursa olur dediğim asi gençliğim.
  Birileri kalbimi deşiyor,küsemiyorum.Hakarete uğruyorum;büyüklük sende kalsın diyorlar,tokadı yapıştıracakken elim havada kalıyor.Kırılıyorum,daralıyorum;avaz avaz ağlamak istiyorum,sen artık olgun birisin dediklerinden gözyaşlarım içimi yakıyor.Şu kısacık yaz mevsimi bile avutmuyor artık beni...
    Bir mucize bekliyorum çaresizliğime,yeni bir şehir belki,yeni bir iş ne bileyim ne olursa kabulüm;yeter ki daralan ruhuma ferahlık getirsin...

Hayatım Sınav

    Hayat öyle çekilmez oluyor ki bazen, bütün şıkları gözden geçirmek gerekiyor.Hadi üçünü eledik diyelim,kalan ikisinden hep yanlış olanı seçerim ben :( Bu aralar yine KPSS belasına hazırlanıyorum,bütün gereksiz bilgileri kafama doldurmaktan yakında kendi gerçeklerimi unutmaya başlayacağımdan korkuyorum...
    Ders çalışmak,ezberlemek bir mecburiyet olduğu zaman nasıl çekilmez oluyor;herkes iyi bilir.Yakında korkarım insanlara adlarını sorduklarında şıkları alayım diyecekler :)

YENİ YILDA ESKİ DÜŞLER

    Yeni yıl,takvimi değiştirdi sadece.Hayallerimiz,günlerimiz aynı kaldı yine.Yeniliklere aralamaya cesaretimiz yoksa yüreğimizin kapısını,yeni bir yıl değil yıllar da gelip geçse her şey aynı kalır.Her sene sonunda vedalaşıyorum tüm eskittiklerimle,geçmişimle barışmaya çalışıyorum;ardımda rahat kalsınlar diye.İlerleyen günlerde bakıyorum,düşlerim bile yerli yerinde.
     Bu sene ufak bir değişiklik yapmaya söz verdim kendi kendime,eski günlere,yıllara göre biraz daha bencil olacağım,bir karar verirken önce BEN diyeceğim ki,yıllar sonra keşkelerim başımı ağrıtmasın.Nerede,kimlerle mutlu olacaksam O'nların yanında olacağım,hayatıma hoşnutsuzluk katan insanlarla arama mesafe koyacağım,vazgeçebileceklerim varsa listede hiç acımadan sileceğim...
      Siz de halen yapmadıysanız,hiç değilse bu sene bir gün kendiniz için yaşayın bir An'ı;ne kaybedersiniz?

Kahve Bahane Dostlar Şahane

               Kim sevmez ki bir kahve eşliğinde iyi bir dostla edilecek muhabbetin dibine vurmayı.Yalnız kalmak istese bile yanında; düşerse tutacak,ağlarsa susturmaya çabalamayacak,yalan yanlış öğütler vermeyecek,anlamsız sözlerle kafa şişirmeyecek birine kim hayır diyebilir.
             Nasılsın diye sorduğunda herkes,"iyiyim, ya siz "dersiniz ya.(Sanki bir kuraldır bu,değişmez hiç) Ben bazen "bildiği gibi gelen hayatı,başıma ne geleceğini bilemeden yaşamaya çabalıyorum,ya sen"demek istiyorum ve karşımdakinin bana şaşırmamasını bekliyorum.
           Hayatta en çok sevdiğim Türk Kahvesini, vazgeçilmezlerim olan sevdiklerimle eşsiz buluyorum ve başlığımla ters düşünüyorum;Kahve Dostlarla daha da şahane...

YAKAR BENİ BU HİÇLİK

      Gittin ya,
      Sebebine hayatı sevmiştim
      Hevesim tükendi,
      Yüreğimin güneşi söndü.

      Gittin ya,
      Eski kırgınlıklarım geri döndü.
      Hayat öyle bir ağırlaştı ki,
      Benden önce hayallerim öldü...
     
      Yüzünü bile görmeden
       Nabız atışına bağlanmıştım senin
       Rengarenk olacaktı günlerim
       Kör  kuyularda en dipteyim...

       Şimdi cümlelerim garip,
       Mısralarım yağmur yüklü bulut.
       Göz kırptığım aynalara sırtım dönük
       Gündüzümde,gecemde hep aynı sükût...
    

Kendimden Bile Yoruldum

              Bugünlerde yorgunum çok,etrafımdaki her şey boğuyor beni.Kendimi karanlık bir yolun sonuna gelmiş gibi hissediyorum.Bunca zamandan sonra daha da enerjik,canlı dönmek vardı bu satırlara ama YOK.Belki aşırı yoğunluktan sakin bir tatil dönemine geçiş yapınca böyle olmuştur diyerek kandırayım hadi kendimi yine bu sefer ...

Yine Yeniden Mazi

   Yıllar sonra yine büyük bir heyecanla,öğrencilik yıllarımda oturduğum sıraların karşısındayım.Bu sefer yerim ve rolüm farklı,ben şimdi aynı okulun,aynı sınıfların öğretmen masasındayım...
Bana dürüstlüğü,disiplini,saygıyı öğreten öğretmenlerimin karşısında yine öğrenci gibiyim hatta şimdiki öğrencilerden bile daha çekimser; onları şaşırtacak bir hata yapmaktan,hayal kırıklığına uğratmaktan korkan bir öğrenci.Aynı zamanda mezun olduğum okulda görev yapmaktan çok mutlu,gururluyum.

          Okul yıllarımızda öğretmenler odasını merak ederdim hep,neler olup bitiyor,ne konuşuluyor diye,
bugünlerde merakımı gidermenin keyfini yaşıyorum :) Okul bahçesi,sınıflar hepsi yerli yerinde,bir ben değişmiş ve büyümüşüm sanki.Her gün geçip giden mazimi tekrarlıyorum,unuttuğum anılarımı hatırlıyorum attığım her adımda.O yıllarda kıymetini bilemediğim zamanın her anını sindirerek yaşıyorum yeniden...

            Hem tadını çıkarıyorum tekrar yuvamda olmanın hem de özlüyorum hiç kimsenin eksilmediği,neşeli günleri.Bizim kahkalarımıza,gözyaşlarımıza eşlik eden koridorlar,sıralar şimdi farklı sırlara,sohbetlere tanıklık ediyorlar.Değişmeyen tek şey öğretmenlerimin sevgi dolu bakışları ve benim onlara olan saygım.Bakalım bundan sonra hayat öğrencilerim,ben ve öğretmenlerim için ne sürprizler hazırlayacak bize...