ARALIK

     Yüreğimi üsüten ay aralık;
 Sevdiklerimi benden acımasızca alan!!!
Caresizce gitmeni bekliyorum, sessizce ve kimseye bir sey söylemeden...Anlasilmamaktan yorgun düştüm artık ozlemlerimi, yalnızlığımi duyuramamaktan.
   Bu sene bitsin kırıp döktüğünü toplamadan, ardına bakmadan, hiç onemsemeden çekip gitsin; daha fazla acitmadan, ah almadan git.......

Bir garip tesadüf

        Eve dönüyorum normalde cok sakin bir yol fakat tıkanık bugün yaklaştıkça kalabalığı gördüm polis ambulans vs.bi sürü insan ..Karşı seritte kaza var biraz daha ilerledigimde dünya başıma yıkılıyor babamın arabasi , lastikler havada boğazım da kocaman bi yumru kornqya Basip bagiriyorium avaz avaz baba baba ...
   Arkadaki araçlar ilerlesene diyorlar biran donuyorum ve hayat dursun istiyorum korkuyorum çünkü en sevdiğim adama bişey olduysa bu dünyadaki sırtımdan dayandığım en güvendiğim kişiye ve benim gözümün önünde ...koşuyorum oraya kalabalığı delerek yüreğimde bıçak sizisi babam bana bakıyor iyiyim ağlama diye avutuyor beni bişey yok diyor sariliyorum öyle sıkıca kenetlenmis birakirsam gidecek gibi... öldüm bugün ben ikinci defa ...
   Polis kollarımdan alıyor babamı ifade için diyor biraksam gider mi... zor ikna ediyor babacığım mavi gözlüm hayatımın anlamı bugün bi daha anladım hayat bir an unutmamalı, susmamali, ertelenmemeli.......

DETOKS

  Teknoloji detoksu yapmaya karar verdim; facebook, instagram ve akıllı telefonu hayatımdan bir süreliğine çıkarmak istiyorum ve eski huzurlu, umursamaz, özgür günlere geri dönmek ...
        Yanımda olması gereken arkadaşlar zaten arar bulur beni diğer var da yoklara ihtiyaç duymuyorum ! Hiç kimsenin hakkında bir şey öğrenmek, kim nereye gitmiş ,ne yemiş bilmek istemiyorum.
     Şu ara yapmak istediklerim; kitap okumak, müzik dinlemek ve kahve içmek kisacasi kendimi dinlemek ve ruhumu tüm gereksiz detaylardan arındırmak ...

İyi ki

Nice iyikilere ...

Belki bir gün

https://youtu.be/enDNaLJSGKY

 
Ey büyük ATATÜRK; şerefisin bu milletin tek kalsak da bekçisiyiz inan CUMHURİYET'İN !!!

Sonbahar Çocuğu

                Sonbahar çocuğuyum ben hüzün sever;yedi günden beşi keder,kimi üzer kimi sever...
   Hesap sormadım hiç çekip gidene yüreğimin kapısı açık oldu af dileyene.Bugünlerde daha hassas oldum yolun yarısını geçince böyle mi oluyor ne :)

         Hava da gri bu günlerde her şey mat,cansız ruh halim gibi.Etrafa sahte tebessümler saçmaktan bıkkınım,anlatmak istiyorum nasıl hissettiğimi fakat anlayabilecek dostlar uzakta,çağırsam da gelemeyecek kadar uzak...
       
     Her sene doğum günümde hediye alırdım kendime ukalalık gibi gelebilir fakat iyi ki doğmuşum diye pasta bile yaptırdığım olmuştur :))) İyi geliyor tavsiye ederim önce kendinizi sevin ve şımartın.
Bir daha bu hayatı yaşamayacağımıza göre biraz da kendimize değer vermenin sakıncası olmaz sanırım. Bu yıl içimden gelmedi hiç böyle şeyler hatta çok sıradan bir gündü hatırlanmasını bile istemediğim.Dengesiz bir teraziyim  evet hep diğer tarafı daha ağır basan;mantığım evet dese duygularım onaylamayan...Böyle işte şimdi de canım yazmak istemiyor hatta uzun zamandır istemiyor.Ne dışarı çıkmak ne de kimseyi görmek;yorgunum,bıkkın,kırgın bu kadar......................