ZAMAN'IN AFFI YOK

    Bugün ensevdiklerimden birinin hayatımdan gidişinin 1.Yıldönümü........
Zamanla geçer dediler ya,geçmiyormuş hüzünler,ok gibi batıyormuş kalplere acısı,
belki üstü örtülüyor başka uğraşlarla,diplere itiliyor başka heveslerin hatırına ve
önümüze çıkıyor hiç olmadık anlarda,değişik anlamlarda..

Bir şarkının tek bir cümlesinde,kulak misafiri olunan bir sohbette,bir şiirin
son dizesinde..Bugün de derste çıktı karşıma farklı bir hüzün tablosu,
ben de bıraktım gözyaşlarımı en isyankar halde avuçlarıma,nede olsa
''Ağlamak Güzeldir'' ve de yakışır her insana,nerede olursam olayım
insanlığımdan utanacak değilim ya,niye anlattım bunları,neden yazdım
çok da kafa yormamak lazım aslında,belki biraz sızım hafifler diye,
belki candostumu hep hatırımda,hatıralarımda yaşatmak için,belki de için için ağladığım için
ve halâ aklıma sığmadığı için....................

DEPRESYONDAYMIŞIM !!

    Birkaçgündür rahatsızdım,göğüs kafesimin sol tarafında,kalbimde bir
ağrı ve  buna mide bulantısı,başağrısı ,uykusuzluk da eklenince,doktora
gittim bugün.
Muayene sonrası üşütme teşhisi koydu doktor ama daha önemli
bir probleminiz var ''depresyondasınız,üstelik farkında bile değilsiniz'' deyince
şaşırdım,nealaka??dedim.
Mide bulantısı,başağrısıyla birlikte olursa,halsizlik ve yataktan kalkamama
durumları  mevcutsa sizde de dikkat edin şimdiden,önerileriniz diye
sordum;ilaç kullanmak şarttır yanıtını aldım,demekki yazmakta biryere kadar
ben yine de birsüre izin istedim, cidden depresyonda olup olmadığımı
birde kendimle görüşeyim :))ve tutamadım kendimi   gülmeye başladım,
hafif azar işittim beyefendiden,zannettiğiniz kadar güçlü olmayabilirsiniz
ilaç kullansanız iyi edersiniz diye,buarada ben soğukalgınlığında bile ıhlamur
 kaynatıyorken halâ  ben sonra gelirim deyip kaçtım tabikii,yine kelimelerime
 sığınıyorum,kalemime sarılacağım   neyim olduğunu bulana kadar.....

SEVGİ IŞIĞIM ( ÖĞRETMENLER GÜNÜ)

Öğretme basamağının en başındayım,öğrenme hevesimse hiç bitmeyecek.Öğrendikçe yol alacak,bilgilerimi paylaştıkça teker teker tırmanacağım merdivenleri.Bazen durup dinleneceğim,sığınacağım bir liman olacak öğrencilerimin gözleri,hiçbir art niyet aramadan kabulleneceğim tüm özgür seslerini,kalbime değebilen umut ışıklarından aldığım enerjiyle yoluma devam edeceğim kaldığım yerden,yine yeniden ilk günkü heyecanımla...
Her öğrencide yeni öykülere aralayacağım yüreğimin kapısını,hepsinden farklı dersler çıkaracağım kendi
payıma,iyimserlik,sevgi,saygı katacağım kişiliklerine belki de pişmanlıklarımı,keşkelerimi onaracağım
onların hayat görüşleriyle,her cümlemde hasretle anacağım bugünlerimde emeği geçen öğretmenlerimi de....

Neolursa olsun,hiçbirzaman yılmayacağım,boğmayacağım anlamsız kurallarımla,karamsarlığa geçit vermeyeceğim,örnek olacağım çelikten cesaretimle,tükenmeyecek sabrımla,sevecenliğimle.Öğrenme azmini yitirmeyen ve öğretmekten keyif alan tüm nesillerin Öğretmenler Gününü kutluyorum tüm kalbimle..

İYİ Kİ ÖĞRETMENİM,HERZAMAN ÖĞRENCİYİM diyebileceğiniz nice günlere sevgi,saygı ve dostlukla.....

10 KASIM'da ATAM Baktığımız Heryerde

Bugün benim için oldukça anlamlı bir gündü,hep anardık ATA'mızı da çok iyi

anlayamazdık....

Halkeğitim merkezinde öğrencilerimizle birlikte bir sunum yaptık bugün
,okulumuz görev   almıştı  busene ve görevin başına da ben getirilmiştim.

Öğrencilerle birlikte oratoryo hazırlamaya karar vermiştik,çalıştık,araştırdık ve
 haklı bir gururla  sunduk bugün.Herşey iyi hoştu da,eksik ve yarım birşeyler
 vardı hep aklımda,içimde biryerlerde....

Kendimi ezik ve suçlu bir çocuk gibi mahçup hissediyordum,Atatürk'ün
karşımdaki   posterde,bana bakan gözlerine dikkatli bakamıyorken.
Olmamız gereken yerlerde değilken, O'ndan sonra   hiçbir başarıyla
karşısına geçmediğimizden..

Garnizon komutanlığı tarafından hazırlanan konuşmalar ve slayt gösterileri
muhteşemdi,dinlerken ve  izlerken içim ürperdi..
Keşke dedim canı gönülden,şuan da bize yol gösterebilseydi,önümüzdeki engelleri
bizlik ruhuyla atlatmamıza yardımcı olsaydı,yine ulu önderimiz olarak...
Keşke sadece anma törenlerinde anmasaydık  ve anlayabilseydik,nedemek
 istediğini,her cümlesindeki haklılığı,farklılığı aklımıza kazıyabilseydek.
Şimdi  sonunu çok parlak görmediğim ama yine de umutsuzluğa düşmeyi
kabullenemediğim Türk Gençliğiyle beraber,
ATAM Sen rahat uyu diyemiyorum ,çünki izimizi kaybettik...

YEŞİL- MAVİ = BEN

Yeşil,umutlarımın rengiydi,Mavi;aldığım nefesin sebebi.....
Buaralar gözüm hep bu renklere kayıyor istem dışı,daha önce
farketmemişim sanki,gökyüzündeki,denizdeki birsürü mavi tonunu..
Yeşilin yağmurdan sonra huzurla güldüğünü görmemişim hiç,
aslında içimde saklanan bu renkleri,oraya ben hapsetmişim ..
Sadece gözlerimin rengi olarak kabullenişim buyüzden
yeşili,ona kendini gösterme fırsatı vermemişim...

İtiraf edeyim hadi,maviyi birazcık daha fazla sevmiştim,yaşadığım
şehir maviydi,burda yaşayan insanların bana bakan sımsıcak,
samimi gözleri gibi..
Derdimi dinlerdi deniz,onun isyanı da maviliğinin en koyusunda gizliydi.
Ben yollarda seyahat halindeyken,zaman hiçbirzaman uyuyup kalmaz
iken,anladım ki sadece gözlerimin rengi değilmiş yeşil,hep besleyip
çoğalttığım yaşama sevincimdeymiş,mavi de arada biryerde sıkışıp
kalmış,gözüme girmek için gün sayıyormuş,şimdi ayıramam onları
dünyamdan,artık adım gibi ezberimde kalacak,mavi nefesim,yeşil
ömrüm olarak........

İYİ Kİ DOĞDUM MU?? BİLMEM !!!

Yarın benim doğum günüm,
eskiden olsa kendime pasta alır,üzerine iyi ki doğmuşum
diye yazdırırdım en küstah tavrımla,beni aramayı unutan
arkadaşları arayıp,iyi ki doğmuşum dimi,diye hatırlatırdım
hiç utanmadan....
Şimdi niye bu durgunluk,bilinmezliğe doğru sürükleniş neden?
Aynada görmek istemediğim buğulu gözler,yorgun,kırılgan
bir ruh ...
Neyim ben,kimim; kendime yabancı...Hep aklım geçmişte,
korkularım var gelecekten,şuansa uzaktayım;gergin bir
yoklukta,kör bir boşlukta....
Bazen nedensiz sevilmediğimi düşünüyorum,herkesin
kendine göre bir sebebi var,yaptırmak istedikleri,uygulamam
gereken kurallar,benim yerime verilen kararlar,oysa ben
sadece sevmiştim,değer verirdim hiç nedensiz,karşılıklı olmamalıydı
hep sevgiler,alış-veriş gibi,basit yaşamak mı zor geldi bana
yoksa hayat mı çok basitleşti ,yine de iyi ki doğmuşum gibi
neşeli görünmem gerek yarın,olmadığım rollere bürünmek gerek
çünki herkese göre mutlu olmam için çok sebebim var çokkk......

GÖKKUŞAĞININ KARASI

Bir yere giderken aklımı bırakabilsem, kalbimin şalterini ,
indirsem ,hayallerimi sıkıştırsam bir köşeye,
hüzünleri doldursam yerin dibine...

Hangi acı iz bırakmadı ki benliğimde, hangi ayrılık
 dağlamaz yürekleri yaşanılan saatler de, koparılan çiçeğin
dalından bile bir, iki damla yaş damlar görebilene ....

Zamanla açılan yaraların üstü örtülür, toprağa karışıp
yeşermeye  başlar tohumlar, ümitlerimiz gibi,
yine severiz herşeyi unutmak  isteyerek,hayata
bir ucundan tutunarak ...

İçimizdeki fırtına hızını keser, birileri paylaşır gözyaşımızı
 dokunur kalbimize,üfler yaralarımızı, nihayet deriz,
 işte nefesimin sebebi, güneş gülümser yüzümüze,
bu mutluluk Sonsuza dek sürecek gibi gelir,
 sonra ne olduğunu anlayamadan ,sırtınıza güçlü yumruklar iner
ve soluğunuz kesilir, hayata birkez daha yenilirsiniz ..

 Gökkuşağının karasını görür Gözünüz,
 birdaha ne Sevebilir, ne de güvenebilirsiniz insanlara,
üstelik giderken veda bile etmeyenleri, dönseler
affedebileceğiniz gerçeği içinizi yakıp, hızla geçerken hayat .......

 Hayat; bakıyorum da içimi kanatan acılarım neçok .... Suç sadece senin mi, yoksa uslanmayı bilmeyen Gönlümde mi .....