YENİ YILDA ESKİ DÜŞLER

    Yeni yıl,takvimi değiştirdi sadece.Hayallerimiz,günlerimiz aynı kaldı yine.Yeniliklere aralamaya cesaretimiz yoksa yüreğimizin kapısını,yeni bir yıl değil yıllar da gelip geçse her şey aynı kalır.Her sene sonunda vedalaşıyorum tüm eskittiklerimle,geçmişimle barışmaya çalışıyorum;ardımda rahat kalsınlar diye.İlerleyen günlerde bakıyorum,düşlerim bile yerli yerinde.
     Bu sene ufak bir değişiklik yapmaya söz verdim kendi kendime,eski günlere,yıllara göre biraz daha bencil olacağım,bir karar verirken önce BEN diyeceğim ki,yıllar sonra keşkelerim başımı ağrıtmasın.Nerede,kimlerle mutlu olacaksam O'nların yanında olacağım,hayatıma hoşnutsuzluk katan insanlarla arama mesafe koyacağım,vazgeçebileceklerim varsa listede hiç acımadan sileceğim...
      Siz de halen yapmadıysanız,hiç değilse bu sene bir gün kendiniz için yaşayın bir An'ı;ne kaybedersiniz?

Kahve Bahane Dostlar Şahane

               Kim sevmez ki bir kahve eşliğinde iyi bir dostla edilecek muhabbetin dibine vurmayı.Yalnız kalmak istese bile yanında; düşerse tutacak,ağlarsa susturmaya çabalamayacak,yalan yanlış öğütler vermeyecek,anlamsız sözlerle kafa şişirmeyecek birine kim hayır diyebilir.
             Nasılsın diye sorduğunda herkes,"iyiyim, ya siz "dersiniz ya.(Sanki bir kuraldır bu,değişmez hiç) Ben bazen "bildiği gibi gelen hayatı,başıma ne geleceğini bilemeden yaşamaya çabalıyorum,ya sen"demek istiyorum ve karşımdakinin bana şaşırmamasını bekliyorum.
           Hayatta en çok sevdiğim Türk Kahvesini, vazgeçilmezlerim olan sevdiklerimle eşsiz buluyorum ve başlığımla ters düşünüyorum;Kahve Dostlarla daha da şahane...

YAKAR BENİ BU HİÇLİK

      Gittin ya,
      Sebebine hayatı sevmiştim
      Hevesim tükendi,
      Yüreğimin güneşi söndü.

      Gittin ya,
      Eski kırgınlıklarım geri döndü.
      Hayat öyle bir ağırlaştı ki,
      Benden önce hayallerim öldü...
     
      Yüzünü bile görmeden
       Nabız atışına bağlanmıştım senin
       Rengarenk olacaktı günlerim
       Kör  kuyularda en dipteyim...

       Şimdi cümlelerim garip,
       Mısralarım yağmur yüklü bulut.
       Göz kırptığım aynalara sırtım dönük
       Gündüzümde,gecemde hep aynı sükût...
    

Kendimden Bile Yoruldum

              Bugünlerde yorgunum çok,etrafımdaki her şey boğuyor beni.Kendimi karanlık bir yolun sonuna gelmiş gibi hissediyorum.Bunca zamandan sonra daha da enerjik,canlı dönmek vardı bu satırlara ama YOK.Belki aşırı yoğunluktan sakin bir tatil dönemine geçiş yapınca böyle olmuştur diyerek kandırayım hadi kendimi yine bu sefer ...

Yine Yeniden Mazi

   Yıllar sonra yine büyük bir heyecanla,öğrencilik yıllarımda oturduğum sıraların karşısındayım.Bu sefer yerim ve rolüm farklı,ben şimdi aynı okulun,aynı sınıfların öğretmen masasındayım...
Bana dürüstlüğü,disiplini,saygıyı öğreten öğretmenlerimin karşısında yine öğrenci gibiyim hatta şimdiki öğrencilerden bile daha çekimser; onları şaşırtacak bir hata yapmaktan,hayal kırıklığına uğratmaktan korkan bir öğrenci.Aynı zamanda mezun olduğum okulda görev yapmaktan çok mutlu,gururluyum.

          Okul yıllarımızda öğretmenler odasını merak ederdim hep,neler olup bitiyor,ne konuşuluyor diye,
bugünlerde merakımı gidermenin keyfini yaşıyorum :) Okul bahçesi,sınıflar hepsi yerli yerinde,bir ben değişmiş ve büyümüşüm sanki.Her gün geçip giden mazimi tekrarlıyorum,unuttuğum anılarımı hatırlıyorum attığım her adımda.O yıllarda kıymetini bilemediğim zamanın her anını sindirerek yaşıyorum yeniden...

            Hem tadını çıkarıyorum tekrar yuvamda olmanın hem de özlüyorum hiç kimsenin eksilmediği,neşeli günleri.Bizim kahkalarımıza,gözyaşlarımıza eşlik eden koridorlar,sıralar şimdi farklı sırlara,sohbetlere tanıklık ediyorlar.Değişmeyen tek şey öğretmenlerimin sevgi dolu bakışları ve benim onlara olan saygım.Bakalım bundan sonra hayat öğrencilerim,ben ve öğretmenlerim için ne sürprizler hazırlayacak bize...

AŞK'a GEÇMİŞ OLSUN

      Büyümek zamanıydı önce;ödevler yapılmalı,büyüklere yardım edilmeli,yemeğe geç kalınmamalıydı.
Dışarı çıkmalı,denize koşmalı ama öğle uykusu aksatılmamalı! Komşu oğlu yada kızı kardeş gibidir;sevmeli,güvenmeli ama aşık olunmamalıydı.Okul arkadaşlıkları kutsaldı,masum,canayakın saf dostluklar oluşurdu; araya aşk girmemeliydi...

   İki arada bir derede zaman koşar adımlarla giderken,bizler de büyümüşken  devir mantıklı düşünme devriydi,duygular eski,ahşap bir kutuya gizlenmeliydi.Nasılsa bir zaman sonra zaten eski olan kutu kendi kendini eritip,yokolurdu...Çevrenin,ailenin en münasip bulduğu aklı başında,olgun kişilerle evlenildi,aile olmak için çocuk gerekirdi,faturalar ödenmeliydi,ahirette iman-dünyada mekan için yeni bir ev alındı,sevilmese de bir işte çalışıldı,sizli bizli arkadaş çevresi oluşturuldu,aklına her gelen söylenmezdi,bazı insanları sevmek zorunda değildin saygı duymak yeterdi...

     Oysa kendine kurdurduğun kalın duvarlı kalenin dışında,içinden geldiği gibi bir hayat vardı...Mantığına uymasa da,gördüğünde kalbini yerinden çıkacakmışçasına attıran,nefes aldığını hatırlatan biri vardı.Bencil olmayı kabul etseydin eğer,önce biraz da olsa kendini düşünebilseydin,zamanın bir an bile olsa geri alınamayacağına şimdiki gibi inansaydın,sana sunulanları değil kendi istediklerini,hayallerini sen kurabilseydin ve kendi aşkını,sadece hayatını özgürce sahiplenebilseydin....

             Aşk mı,giderek daralan zamanda yer yok.Aşık mı artık heryerde basit ve bol...Zaten ilişkiler hastalıklı geçmiş olsun,temeller çürük,yıkılıp giderse birgün yenisi sağolsun !!

Bir Tadımlık NEFES

  Mutluluk kalbimizin atışında gizliymiş meğer,yürekte !! Hep çok uzaklarda ararız mutluluğu,ulaşılmaz görürüz,belki de yakıştıramayız kendimize mutlu hissetmeyi..Hatta korkanlar bile vardır eminim ki mutlu görünmekten..Hep başka bir şey,daha da başka,o olsun,böyle yapayım derken kaçırırız hep en değerli an'ları.
     Sonradan pişman olacağız biliyorum,satırlara dökeceğiz keşkelerimizi,birbirimize en güzel dileklerimizi sunacağız hastalıkta,kötü günlerimizde.Neden şimdi yapmıyoruz,neden sorguluyoruz hep yaşananları ? Kendimize bu kadar yüklenmek niye? Nefes almak varken ve aldığımız nefes için bile hayata teşekkür etmek gerekirken neden tadını çıkaramıyoruz nefesimizin? O'nu bile zehirlemelerine izin veriyoruz.Bugün kendime bir söz verdim; nefesimin her zerresinin tadını huzurla iliklerimde hissetmek için,etrafımdakilerin de nefeslerine zehir katmamak için ve bugün halime şükredeceğim sorunsuzca kalbimi attıran nefesim için...