Kalbim Pır Pır

           

  
                    Sonunda kayda değer bir şey olacağında,yeni başlangıçlar yapacağında insan gün saymaktan sıkılmıyor,usanmıyor.Bu günlerde kalbim bir kelebek gibi;oradan oraya pır pır kanat çırpıyor.İçimde minicik ama çok kuvvetli bir kalp daha atıyor ve ben O'nu uzun zamandır sabırla,merakla ve heyecanla bekliyorum...
     Camın içindeki narin  bir gül gibi,dalını bırakmasından ödüm kopuyor.Kıpırtısını hissetmezsem ölürüm gibi...Şu an hayatımın merkezinde minik meleğim fakat başka şeylerle uğraşmazsam günler hatta saniye bile geçmiyor.İnşallah bir aksilik olmazsa(dayanamam ne olur olmasın) temmuzda kucağımda olacak yengeç'im :))

      Ben de beklerken ileride belki faydası olur diye Yüksek Lisansımı tamamlayayım dedim,haftada iki akşam dersim var.Yorucu olacak ama çok da keyifli, yeniden öğrenci olarak o sıralarda oturmak;çok özlemişim.
                     Nihayetinde insan isterse ve biraz da şansı yaver giderse her şeyi yapabilir.Hayatımızda çocuğa da,kariyere de,eşe dosta da yer var .Yeter ki kalbimiz açık,gözümüz kara olsun . Kaderimize küsüp,vazgeçmekle bir yere gelinmiyor.Herkes ikinci bir şansı hak eder.Hak ettikleriniz sizinle olsun ...

Yağmur Yağsa,Fırtına Olmasa

       

                     Oturmuşum cam kenarına,aklımda geçmişten(Sorgulamadan her şeye inandığım yıllardan )kalma bir nakarat "Yağmur yağıyor,seller akıyor.Sarı Kız camdan bakıyor,yağmuru çok seviyor."Buradaki Arap Kız ben sarışın olduğumdan dolayı tarafımdan Sarı Kız olarak değiştirilmiştir :))

              Yağmur bana çocuksu bir sevinç ve huzur veriyor.Elimde sıcak bir fincan kahve,yüzümde tebessüm.Yağmur bütün kirlerden arındırsa ruhumuzu,ruhları diye dua ediyorum.Ve sel haberleri duymamak için de ...
                   Ne diyelim o zaman eskilerin dediği gibi hayırlı ve bereketli yağmurlar olsun.

Boşluk

           
                          Bazen bir dakika bir ömür gibi geliyor insana bazen de saatler yerinde sayıyor.Şu günlerde zaman akıp gitmiyor,günler geçmiyor;hayat çabucak geçiyor da vakit hep aynı...

                Rüyalarımda hep ölmüş kişilerle uğraşıyorum yine,ne alıp veremediğim var öbür tarafla bilmiyorum.Ya da onlar bana ne anlatmak istiyorlar ? Unutmadım,unutmayacağıma söz verdim nefesimin sonuna kadar fakat bir gerçeği de kabul edemedim.Mezarlıklara gitmeye cesaretim olmadı hiç,bazı gerçeklerin tokat gibi suratıma çarpmasına gönül razı olmadı...Gidenler gelmez biliyorum ama hayattaki dost dediklerimden daha vefalılar; en azından rüyalarda hasret giderme fırsatı sunuyorlar.Ya hayatınızda iz bırakmış insanların susup yokmuş,hiç olmamış gibi davranması...İşte buna söylenecek laf yok!
                                    Bir gün bende diğer taraftakilerle buluştuğumda,gerçekten YOK olduğumda hafif bir esintiyle bile hissettirmeyeceğim kendimi...Ne bir ses,ne de bir görüntü hiç iz bırakmayacağım...Benden geriye kocaman bir boşluk kalsın dost bildiklerime !!!!

Sayaçları Sıfırlamak Gerek Bazen !

SON DEĞİL BU BAHARLAR !

                          Belki de bir  sonbahar çocuğu olduğumdan hüzne bağımlılığım,belki de mevsimlerin etkisi.Belki yolun yarısında oluşumdan.Belki de sararan,solan ama dalından düşmeyen anılardan.İlla bir sebep olmalı mı ? Mantık olmalı diyor bana göre mevsim hep sonbahar...

Bayram Değil;HASRET

                Kurban Bayramı hep sızlatır içimi,kabuk tutmaya çalışan yaralarımı kanatır.O kadar çok giden oldu ki Bayramda,benim için dönmeyecekleri özlemekten başka bir anlamı yok...
             Eskiden kalabalık sofralar kurulurdu,geç yatılır erkenden uyanılırdı.İçimiz kıpır kıpır olurdu.Zamanla önce soframızdaki sandalye sayısı azaldı sonrada en sevgililerimiz.Onları hatırlamak ya da unutamamak ne zormuş,ne zor hayat,hep zordu...
            Hiç kimse eski dostlarımın yerini tutmuyor,onlar kadar değer vermiyor kimse,huzurlu hissettiremiyor.Face'den hatırlanan doğum günleri kutlamaları vs.her şey çok saçma,anlamsız.Yarın kalan onca şey varken,sorgulamadan yaşamalı diyorum,deniyorum sonra bir bakmışım ki başlangıç noktasındayım.
    Yine de hayırlı,huzurlu,değer verdikleriniz sürekli artan bayram sabahı kahvaltılı,yıllar sonra "İyi ki" dediğiniz bayramlar olsun sizin için...Benim içinse;artık kaybetme korkum bir son bulsun,başka şey istemiyorum.

        

Ben de ÖĞRENCİYİM Artık :)

                Geçen gece uyku tutmadı,İstanbul Üniversitesi Sosyoloji  Bölümü'ne kayıt yaptırdım.Sınavsız ikinci üniversite hakkımdan faydalandım.O kadar heyecanlıyım ki sanki ilkokul 1.sınıfa başlar gibi :))
Cuma günü İstanbul'a gideceğim kesin kayıt için gerekli evrakları götürmeye.Hem de Üniversite'de okuyan öğrencimle biraz kahve keyfi yapacağım.
              Çevremdeki arkadaşlardan bazıları bu yaştan sonra okuyup da ne yapacağımı soruyorlar,sadece mutlu olacağım bir şeyi yapmak isteyeceğim akıllarına gelmeyerek.Boş vakit geçirmeye o kadar alışmışlar ki insanlar,edineceğim yeni bilgilerden rahatsız olacaklar neredeyse...Hangi yaşta olursak olalım okumaktan hep keyif almaya devam edeceğim.Sonuçta ben;

                 Öğrenciliği hiç bitmeyecek bir ÖĞRETMEN'im ...